زندگینامه بیل گیتس قسمت دوم

شهر سیاتل در ایالت واشنگتن قرار دارد و بزرگ ترین شهر در شمال غربی اقیانوس آرام با جمعیت بیش از ششصد هزار نفر است. شهری بسیار زیبا که دور تا دور آن کوه و دریاست. این شهر بر روی دریا راه پاجت ساند قرار گرفته است که بازوی اقیانوس آرام است.

شهر سیاتل در پایان قرن نوزدهم و پس از پیدا شدن طلا در نزدیکی رودخانه ی کلوندیک، دروازه ی شمالی آلاسکا شد. هزاران نفر به امید پیدا کردن طلا و ثروتمند شدن، شهر و کاشانه ی خود را رها کردند و به آن جا رفتند. تقریبا یک قرن پس از انتقال کمپانی مایکروسافت از البوکرک نیومکریکو به شهر سیاتل، این شهر به مرکز تکنولوژِی تبدیل شد. در سال 1979 بیل گیتس را معروف ترین شهروندهای سیاتل به شما می رفت

زندگی بیل گیتس

زندگی نامه بیل گیتس از زبان خودش : در سال 1962 شهر سیاتل میزبان نمایشگاهی جهانی به نام (( قرن بیست و یکم )) شد. در این نمایشگاه به بازدیدکنندگان ( از جمله بیل گیتس شش ساله ) به صورتی گذرا شگفتی های آینده را نشان می دادند. یکی از جنبه های اصلی نمایشگاه، برج سوزنی شکل بود گه حتی امروزه نیز به عنوان معروف ترین مکان دیدنی سیاتل شناخته می شود. این برج برای مقابله با بادهایی با سرعت حدود 300 کیلومتر ساعت و به منظور مقاومت در برابر زلزله هایی به قدرت 9 در مقیاس ریشتر ساخته شده است.

برج سوزنی شبیه یک بشقاب پرنده است که در ارتفاع بیش از پانصد متر از سطح شهر قرار گرفته است. آسانسور، شما را در کم تر از یک دقیقه به سکوی بازدید می برد؛ اما باید ساعت ها در صف آسانسور منتظر بمانید. بازدید کنندگان از سکوی بازدید یا از داخل رستوران گردان برج می توانند چهره ی شهر و همچنین کوه های کسکید را در شرق و کوه های المپیک را در غرب ببینید.

بیل ورزش هایی را دوست داشت که در آن ها به جنب و جوش بیش تری نیاز بود؛ مانند اسکی روی آب، اسکیت روی یخ، شنا و اسکی. بیل گیتس سال ششم دبستان بود که به نظر می رسید علاقه اش را به مدرسه از دست داده است. پدر و مادر بیل فکر کردند باید تغییری در زندگی او به وجود آورند. آن ها تصمیم گرفتند برای کلاس هفتم، او را به مدرسه ای خصوصی به نام لیک ساید بفرستند. بعدها معلوم شد که آن ها تصمیم درستی گرفته اند. چون این مدرسه، مسیر زندگی بیل را عوض کرد

بچه ی با هوش مدرسه لیک ساید

بیل دانش آموز ریزه میزه ی کلاس هفتم مدرسه لیک ساید بود. مدرسه ی پسرانه ی لیک ساید از کلاس هفتم تا کلاس دوازدهم داشت.

آموزگاران در مدرسه ی لیک ساید سخت کار می کردند تا به بچه ها کمک کنند و علاقه ی آن ها را پرورش دهند. بیل در ریاضیات و علوم ممتاز بود، اما هنوز علاقه ی خاص خود را پیدا نکرده بود. یک روز بهاری در سال 1968 آموزگار، بیل و هم کلاسی هایش را به اتاق جدید کامپیوتر برد. در واقع در این اتاق کامپیوتری وجود نداشت.

در آن زمان هنوز کامپیوترهای شخصی نبودند. تنها کامپیوترهای بزرگی به ارزش میلیون ها دلار وجود داشتند که حتی یک مدرسه خصوصی مانند لیک ساید قدرت خرید یکی از آن ها را هم نداشت. اما مدرسه ی لیک ساید بعد از کامپیوتر، یهترین چیز را برای مدرسه ی خودش خریده بود و آن یک ماشین تله تایپ بود. این ماشین در نگاه اول یک ماشین تایپ بزرگ به نظر می رسید. در کنار تله تایپ، تلفنی بود که آن را به کامپیوتر بزرگ در مرکز شهر سیاتل متصل می کرد

زندگی بیل گیتس

آموزگار به دانش آموزان نشان داد که چگونه یک دستور را تایپ کنند. ماشین تله تایپ شروع به سوراخ کردن یک نوار بلند کاغذی می کرد. این کار سر و صدای زیادی داشت. پیام به سرعت از طریق سیم های تلفن به کامپیوتری که چند مایل با مدرسه فاصله داشت، فرستاده می شد. پس از زمان کوتاهی ماشین تله تایپ پاسخی را که از کامپیوتر دریافت کرده بود، تایپ می کرد.

زندگینامه بیل گیتس : بیل از کاری که کامپیوتر می توانست انجام دهد، تعجب کرده بود. او تمام وقت آزادش را در اتاق کامپیوتر می گذراند. او همه ی کتابچه های راهنمای کامپیوتر را مطالعه کرد و زبان کامپیوتر از جمله بیسیک را آموخت. زبان کامپیوتر کدی است که برای صحبت کردن با کامپیوتر به کار می رود.

چند دانش آموز دیگر مدرسه لیک ساید نیز به کامپیوتر علاقه پیدا کردند. آن ها همین طور که با هم کار می کردند، از هم یاد می گرفتند.

کامپیوتر های ابتدایی کامپیوترهای ابتدایی، ماشین هایی غول آسا مانند یونی واک بودند. این کامپیوتر در دهه ی 1950 یعنی زمانی که بیل گیتس جوان بود، ساخته شد. یونی واک 14 تن وزن داشت و فضایی بیش از 30 متر مربع را اشغال می کرد و بر خلاف اندازه ی بزرگی که داشت، حافظه اش به اندازه ی ماشین حساب های امروزی بود. کامپیوتر های اوایل دهه ی 1960 با ترانزیستور کار می کردند

منبع : https://chartiran.com/1464/bill-gates/


... page1 - page2 - page3 - page4 - page5 - page6 - page7 ...